ShqipRedakto

Biçim m.sh.thjeshtligj -

  1. Një farë, një gjë e papërcaktuar mirë, një lloj me të cilin ngjet pak a shumë diçka. Një si biçim shtëpie. Një biçim njeriu. Si biçim peme. I atij biçimi. Të një biçimi janë.
  2. Fytyrë; pamje. Biçimin tënd kishte.
  3. keq. Njeri që nga pamja ose nga sjelljet shquan për keq nga të tjerët; njeri i një lloji të veçantë. Biçim njeri (burrë). Biçim më vete. Çfarë biçimi!
  • E solli në biçim dikë a diçka e bëri të jetë siç duhet, e bëri të jetë në rregull.[1]

EtimologjiaRedakto

ShqiptimiRedakto

SinonimeRedakto

AntonimeRedakto

Fjalë të prejardhuraRedakto

Në gjuhë tjeraRedakto


Anglisht
Gjermanisht
Frëngjisht
Polonisht
Japonisht
Hollandisht
Italisht
Suedisht
Portugalisht
Spanisht
Kroatisht
Arabisht
Greqisht
Boshnjakisht
Persisht


Rusisht
Kinezisht
Finlandishte
Norvegjisht
Esperanto
Danisht
Sllovakisht
Hebraisht
Çekisht
Hungarisht
Luksemburgisht
Maqedonisht
Latinisht
Letonisht
Rumanisht


Katalanisht
Serbisht
Sllovenisht
Indonezisht
Bullgarisht
Turqisht
Ukrainisht
Lituanisht
Koreanisht
Bjellorusisht
Irlandisht
Estonisht
Venecianisht
Interlingua
Anglishte e thjeshtë

ReferencatRedakto

  1. Fjalori elektronik shpjegues FESH 1.0